Vereniging Van Rechtzoekenden

De tweede kamer staat civielrechtelijk gelijk aan de Raad van Commissarissen van een Rechtspersoon, zeg maar een NV (intikken: persoonlijke aansprakelijkheid commissarissen, en als je dat te ingewikkeld lijkt: art 2:9 Bw. Daar staat in feite: artikel 9 boek Twee Burgerlijk wetboek)

Dat betekent simpel gezegd dat de Burger aandeelhouder (dus mede-eigenaar) is van een rederij, de NV Nederland, die een VLBC, een uit de kluiten gewassen Bulkcarrier in de vaart heeft.

Rutte is de Kapitein en zijn navigatie Officieren zijn de (onder)ministers.

De lading is Redelijkheid en Billijkheid en de bestemming een haven waar het Natuurrecht heerst (zie elders in deze site).

Er zit wat broei in de lading, die op het ogenblik gestalte krijgt in een ten hemel schreiende woningnood, wat door een wakker Kamerlid is opgemerkt.

Een woning is een primaire levensbehoefte die volgens Redelijk en Rechtvaardig denkende Burger Bazen niet in geldwaarde is uit te drukken.

Wat betekent dat grond voor niet superluxe woningbouw onteigend moet worden, en de grondbezitter de garantie ontvangt dat zijn heffingsvrije vermogen, zijn pensioenvoorziening en zijn recht op nuttig werk wordt gewaarborgd.

Logisch dat ook geen enkele vorm van belasting een issue mag zijn, tot de loonbelasting van de bouwvakkers aan toe.

Alles te betalen door heffingen op onnodige en/of milieubelastende activiteiten.

Het Kamerlid vraagt aan Rutte en zijn minister van wonen waarom ze niet al lang geleden (zo nodig intikken)ex art 22 lid 2 Gw de woningnood op bovenomschreven wijze hebben beslecht en of ze bereid zijn om vanaf nu alsnog keihard hun werk te doen.

De vraag 'bent u bereid alsnog uw werk te doen' hoeft niet afgesloten te worden met 'zo neen waarom niet' omdat Kamerleden weliswaar gewone mensen zijn maar niet zo dom dat ze niet weten dat een niet gemotiveerd antwoord helemaal geen antwoord is.

Als het genoemde duo niet zo snel mogelijk een adequaat koninklijk besluit naar de Gemeenten af geeft, handelen ze onrechtmatig, met alle inmiddels besproken nadelen voor hen van dien, tot faillissement aan toe.

Voor het geval Rutte c.s. beweren voor anker te liggen i.c. demissionair te zijn, zal een pienter Kamerlid onmiddellijk antwoorden dat, dat door de meerderheid van de Burgers als werkweigering is te zien (3:12 Bw, weet u nog?*) wat uiteraard niet zonder consequenties kan blijven (kijk maar in de Conclusie) * zie voor de betekenis van art 3:12 Bw, punt 3a .

Ten aanzien van het STRAFRECHT (intikken strafrecht vs civiel recht) heeft de tweede kamer de taak om namens haar kiezers als politieagent tegen de regering op te treden en zo nodig een proces verbaal van door haar gepleegde strafbare feiten, met verzoek tot vervolging, naar de procureur generaal bij de hoge raad te zenden. (art 4 Wet Ministeriele Verantwoordelijkheid vanaf 19 september 2018)

Voorbeeld:

Vanaf 2013 zijn veel gezinnen financieel/emotioneel verscheurd vanwege de toeslagenaffaire.

Volgens art 355-4 Sr behoort een bewindspersoon die weigert hem opgedragen wetgeving uit te voeren voor max. 3 jaar achter de tralies.

Verschillende t.k leden vroegen/vragen zich of de bewindslieden die hoofdverantwoordelijk zijn voor de toeslagenaffaire door de belastingdienst, ic. alle staatssecretarissen van financiën vanaf 2001, niet strafrechtelijk vervolgd kunnen worden.

Dat hoeven ze zich helemaal niet af te vragen. Dat zouden ze in art 7 van bovengenoemde wet zo kunnen lezen.

Daar staat namelijk duidelijk dat 5 personen onder hen er voor kunnen zorgen dat de gehele TK organisatie (namens de slachtoffers die ze immers vertegenwoordigen) een verzoek tot vervolging naar de procureur generaal bij de hoge raad zendt.

Feit is dat de meerderheid* van de TK weigert die vervolging te effectueren, waarmee ze dus diepe minachting voor haar kiezers toont, in het bijzonder voor de slachtoffers van de toeslagen affaire en de talloze anonieme slachtoffers waarvan de politiek zegt dat ze zich niet met individuele slachtoffers wil bezig houden. Zoals Sylvana Simons overkwam, die in juni 21 boos de tweede kamer uit liep omdat het CDA, middels Grapperhaus, verklaart dat hij weigert zich met individuele gevallen bezig te houden. .

In de ogen van de slachtoffers (die in een Redelijke en Rechtvaardige Rechtsstaat de voornaamste belanghebbenden zijn) staat het opzettelijk niet vervolgen van de verantwoordelijke bewindslieden dus gelijk aan werkweigering.

Te vergelijken met een advocaat die aansprakelijk is omdat hij weigert zijn cliënt op de juiste wijze bij te staan.

Dat dit alles net zoveel indruk maakt als een schadeclaim en/of aangifte door een Amerikaan tegen Trump, of door een Rus tegen Poetin, stipuleert alleen maar de noodzaak van krachtig ingrijpen zoals weergegeven in de Conclusie.

_____________________

*De meerderheid van de t.k. behoort tot dezelfde politieke partijen als de leden van de regering.

Als deze meerderheid achter de slachtoffers zou gaan staan, zou dat betekenen dat leden van dezelfde politieke partij elkaar moeten bevechten.

Dat zou hetzelfde zijn als wanneer in de oorlog leden van de SS tegen leden van de SA zouden procederen. En zowel de praktijk als Jezus zeggen dat dat wel erg dom zou zijn (zie vers 25 en 26).

Vandaar ook dat de ‘parlementaire enquête’ die op 16 november 20 over die kwestie begon, niets zinnigs opleverde.

Sterker nog! Nu, augustus 25, blijkt nog steeds dat in veel gevallen dat de regering en de tweede kamer vier handen op een buik zijn.

Het toont sowieso aan, wat iedereen die zijn ogen ver genoeg open heeft al lang weet: dat de kiezer in feite stemvee is en dat genoemd gezelschap uitsluitend functioneert bij de gratie van de vriendjespolitiek.

Overigens wordt door deze kwestie ook bewezen dat we nu zo’n 30 jaar na dato nog steeds ten onrechte onder het ‘positieve recht’ gebukt gaan.

In ‘hoe het recht in elkaar steekt’ tonen we aan hoe begin jaren 90 het ‘positieve recht’ is overruled door het Natuurrecht, wat betekent dat welke wet of regel maar ook die niet redelijk is, niet te billijken is en dus geen toepassing mag vinden.

Dat de eerste kamer zo mogelijk nog minder fris opereert, blijkt eruit dat wij eind 20 tevergeefs vroegen zich uit te laten over de uitkeringstrekker die in strijd met de privacy regels wordt verplicht om tandenborstels te laten tellen en in de keukenkastjes te laten kijken of dat er bij AH in plaats van bij de Lidl was gekocht.

Wat een integer college als de Eerste Kamer der Staten Generaal nog extra moet laten wegen nu het slachtoffer zich op de internationale verdragen kan beroepen die haar betaald werk garanderen, waardoor het voor de politiek sowieso niet mogelijk was geweest om haar als pispaaltje te gebruiken.(art 23 UVRM, waar in lid 3 wordt gesproken over recht op werk wat een menswaardig bestaan oplevert.