Het ònrecht van de sterkste
'Bij ons heerst niet het recht van de sterkste maar de sterkte van het recht' verklaarde het CDA bij monde van Balkenende tijdens een feestrede bij 50 jaar EU:
In de eerste helft van de jaren 90 had het CDA veel jeuk vanwege een lastige luis in haar pels; waar ze het volgende op verzon:
Met een 'christelijk' echtpaar werd afgesproken dat ze (zoals het Bijbelvaste 'Christenen' (lees tot :16) betaamt (lees tot :20) de luis ervan zouden beschuldigen hen zwaar te willen mishandelen door met zijn achteruit rijdende auto op hen in te rijden (aanvankelijk doodrijden maar dat bleek achteraf toch teveel van het goede).
Probleem was alleen dat de luis niet naar het politiebureau wilde komen om zich tegen die onzin te verdedigen, waardoor er niets anders op zat dan hem met geweld naar het bureau te halen. Wat nog een tweede probleem opriep omdat een gewelddadige arrestatie alleen mag op heterdaad of anders onder verantwoordelijkheid van een officier van justitie.
Toen er in heel het rechtsgebied geen corrupte ovj maar wel een corrupte politieagent te vinden bleek, -H.G d. S te Z- trapte deze SS achtige figuur, zonder geldig bevel tot binnentreden, bij de luis de voordeur in en ontvoerde hem (gelukkig zonder een schot te lossen) naar het bureau, waar hij van het achteruitrij verhaal geen spaan heel liet, maar wel aanvoerde dat genoemd echtpaar een deuk in de kofferbak en twee op het dak van zijn auto hadden geslagen, wat de corrupte agent wel in het pv moest vast leggen omdat daar getuigen bij waren.
- De Nationale ombudsman heeft van die kwestie een rapport opgemaakt (Nationale ombudsman, Rapportnummer: 92/288, 91.00052, 20 mei 1992) Als je daarop zoekt, lees je niets over een klacht tegen SS politieman d. S, waardoor je je kunt afvragen of ook de ombudsman wel helemaal zuiver op zijn graad is. Temeer daar de ombudsman – in december 2007- ook al een klacht tegen de minister van justitie weigerde te behandelen met als enige reden dat de klager zich niet netjes genoeg had uitgedrukt. Daarmee te kennen gevend dat hij het spel belangrijker vindt dan de knikkers, Terwijl je aan super zakkenvullers als de minister van justitie en de ombudsman er recht op hebt dat ze waar voor hun geld leveren. Waar ze achter zullen komen zodra U met uw stemgedrag orde op zaken bewerkstelligde (zie de Conclusie)-
Tijdens de daarop volgende strafzaak* voerde de luis steeds aan dat hij gehandicapt was omdat elke advocaat die hij benaderde hem (analoog aan de hierboven genoemde kwestie met 'rechter' de Haan) weigerde bij te staan en omdat er dankbaar misbruik van werd gemaakt dat het verboden is een geluidsopname van de zittingen te maken, waardoor verdoezeld kon worden dat de luis steeds de niet ontvankelijkheid van de daken schreeuwde, nu niet van een wettige arrestatie maar van een ordinaire gewelddadige inbraak en ontvoering sprake was en het CDA bovendien pontificaal misbruik maakte van de regel 'een getuige is geen getuige,' door geen enkele getuige naar voren te schuiven. *De verantwoordelijke 'rechters' zijn J.E. Van den Steenhoven- Drion, J.F.E. Lunenberg en W.N. Everts. Terwijl aan de lichaamstaal van Lunenberg duidelijk was af te lezen dat zij erg met de mishandeling van de verdachte in de maag zat, wat er zijn gestalte in vond dat ze weigerde voor dat nietige vonnis te tekenen.
Toen dan ook de kwestie bij het hof te Arnhem terecht kwam moet het CDA zwaar geschut in stelling gebracht hebben, door de toenmalig justitieminister Hirsch Ballin (uiteraard CDA) op te dragen voor voldoende corrupte rechters te zorgen.
Wat wel weer een probleem opriep omdat een integere Advocaat Generaal zelfs de meest corrupte rechters de zaal uit kan blazen; waar het CDA op bedacht zal hebben dat lekker vlooien (lobbyen) van de dienst doende D 66 Advocaat Generaal Winnie Sorgdrager soelaas kon bieden, wat succes bleek te hebben toen de 'verdachte' vroeg sommige direct betrokkenen als getuigen te horen, deze enge tante dat zonder omhaal weigerde.
Het succes van het CDA was er dan ook in gelegen dat toen de luis o.a. tot een voor hem onbetaalbaar bedrag aan boete werd veroordeeld wegens poging tot zware mishandeling, ze bij wijze van wederdienst ervoor gezorgd zal hebben dat uiteindelijk Sorgdrager als justitieminister werd aangesteld terwijl de luis nog bezig was om de boete af te betalen, die inmiddels aan deurwaarderskosten enz. verveelvoudigd was omdat hij eenvoudig niet kon betalen. De betreffende 'rechters' zijn voorzitter Lion en de 'raadsheren/dames' Lauwaars en Roosmale-Nepveu, van wie het ook opviel dat hij medelijden met het slachtoffer had door eveneens te weigeren om voor dat in strijd met de openbare orde zijnde 'arrest' te tekenen. Als je wil weten wat de oorzaak is, doe dan wat wij deden en vraag aan het CDA of ze voor haar handelwijze nog een andere motivatie heeft dan de Haagse matras plat te naaien, zoals beschreven in Seks en Drugs en Staatsgeweld, dan zal je zien dat dit frisse gezelschap dat niet met iets zinnigs betwist (art 149 RV)
En dat de daar beschreven matras wel erg breed moet zijn, zal je zien als je aan P.J. Boukema, L. van Vollenhoven, J. de Vries, F. Kuitenbrouwer en H.W.M. van Run, de Raad voor de journalistiek vertegenwoordigend, vraagt of hun halsstarrige weigering (in maart 1992) om in die kwestie hoor en wederhoor te bevorderen (selecteer en plak: ' het buitengewone belang van hoor en wederhoor') , nog een andere reden heeft dan genoemde matras tot op de draad te verslijten, zal je zien dat dit juridische/pers rapaille dat ook al niet gemotiveerd kan ontkennen.
Waarmee ze overigens ook nog discrimineren, nu de pers het commentaar op een vonnis tegen welke bekende Nederlander maar ook, wel degelijk likkebaardend publiceert.
En als je dan ook nog beseft dat deze engerds alle leden van de vereniging van de journalistiek vertegenwoordigen (16 en 16 b) dan ligt er voor hun slachtoffers nog een leuke Geldbron in het verschiet (zie de Conclusie)
Overigens Jeremieerde de NVJ middels een lid dat wij geen melding maken van het verschil tussen bruto en netto loon, daarmee suggererend dat als een journalist tot, pak weg, € 70.000 schadevergoeding veroordeeld wordt, hij/zij geen € 70.000 maar ca. € 30.000 aan zijn slachtoffer moet betalen omdat hij al zo'n 40.000 aan belasting en sociale lasten had afgedragen.
Of er nu – februari 25 – nog iets veranderd is, blijkt o.a. uit een bericht van de NOS over het elimineren van twee klokkenluiders bij het college voor de mensenrechten.
Uit die artikelenreeks blijkt duidelijk hoe politiek, justitie en (semi)ambtenarij nog steeds eendrachtig samenspannen om de wetgeving zodanig buiten spel te zetten dat Mariam Chébti en Geneviève Lieuw alleen in hun rechten hersteld kunnen worden als de situatie in Conclusie handen en voeten heeft.
Iedereen die analytisch heeft leren lezen, leest daar namelijk hoe de slachtoffers in hun hemd komen te staan door de lugubere manier waarop de wetgeving die klokkenluiders moet beschermen, wordt omzeild.
Wat nog eens bevestigd wordt in een bericht van 12 mei 23 waarin de minister van rechtsbescherming beschroomd moet toegeven dat hij niet de macht heeft om de rechten van Mariam Chébti en Geneviève Lieuw te beschermen, wat intellectueel gezien net zoveel betekenis heeft als dat Adolf Eichmann amechtig zou zeggen dat hogere machten binnen zijn regiem hem dwongen om de holocaust zo lang mogelijk vol te houden.
Kortom: In het licht van het bovenstaande zullen de inleidende woorden van Balkenende en de houding van Weerwind jegens Chébti en Lieuw, enz enz, bij alle slachtoffers emotioneel gezien dezelfde gevoelens oproepen als wanneer Hitler gezegd zou hebben dat zijn derde Rijk best wel een veilige plek voor o.a. joden en zigeuners was geweest.