Vereniging Van Rechtzoekenden
Van 'rechtvaardige' rechters
Veronderstel dat uw huisarts een vervelende fout maakt die u veel pijn bezorgt.
Wanneer u dan een klacht tegen hem in dient, blijkt dat tot niets te leiden omdat pers en politiek in uw land bedacht heeft dat uw arts geen fouten kan maken omdat hij niet ontslagen kan worden. (u leest het goed)
Om u niet het idee te geven in een bananenrepubliek te wonen kunt u nog wel in beroep, maar dan alleen bij figuren die zelf ook geacht worden volmaakt te zijn omdat ook zij niet ontslagen kunnen worden.
Als u nu denkt dat wij doelen op een achterlijk derde wereld land, hebt u het mis.
In ons land krijgen pers en politiek het voor elkaar u wijs te maken dat rechters integer zijn omdat ze niet ontslagen kunnen worden.
Dat baseren ze op het door henzelf bedachte (intikken) art 117 lid 1 Grondwet, waar staat dat rechters voor het leven zijn benoemd.
Omdat geen zinnig mens dat serieus kan nemen en het standpunt van de Britse Lord Acton zal delen, dat absolute macht absoluut corrupt maakt, hebben ze lid 3 bedacht, waar staat dat ze ook ontslagen kunnen worden. Waar ten aanzien van corrupte rechters net zo veel gebruik van is gemaakt als door de Nazi's. Dus nooit.
Overigens wordt met de mooipraterij over 'de rechtvaardige rechter' de kachel aangemaakt met de ellende van onder andere Ir Alfred Mol die al sinds jaar en dag te maken heeft met 'rechters' die de valse hoedanigheid van een integere rechter aannemen, waardoor ze zelfs onder hun eigen walgelijke 'positieve recht' vier jaar achter de tralies horen. Sterker nog: ze zijn nog niet eens ontslagen, waardoor ze u tot op de dag van vandaag als een toeslagen slachtoffer kunnen behandelen; Wat extra zuur is nu de pers geen belangstelling meer voor uw ellende heeft omdat ze het klaarblijkelijk te druk heeft met plezier maken op de Haagse matras.
Zie overigens voor de intellectuele evenknieën van Arthur Seyss-Inquart hier en hier.
Het verschil is wel dat Seyss-Inquart nooit spijt heeft betuigd terwijl Naves en Bart Jan van Ettekoven dat wel hebben. Wat ze ook makkelijk kunnen omdat ze als geen ander weten dat ze hun bestraffing net zo lang kunnen rekken als Seyss-Inquart onder de Nazi's
Voor verder bewijs van dit fenomeen verwijzen we onder andere naar de kop ‘integere rechtspraak/ambtenarij' en 'hoe het recht in elkaar steekt.'
Vandaar ook dat Nederland sinds januari 21 alom als een bananenmonarchie bekend staat, wat nog eens duidelijk wordt geïllustreerd door het programma 'Meester Visser doet uitspraak' van 21 juni 21:
Tijdens dat programma kan iedereen met wat levenservaring en lezen heeft geleerd, zien hoe de in een zwarte overall ('hoe vuiler iemand werk hoe donkerder zijn overall is' hoorden we een slachtoffer zeggen) geklede Mr. Visser, in strijd met de laatste zinsnede van art 5:1 lid 2 BW, iemand in het gelijk stelt die uitsluitend en alleen om zijn buurman/buurvrouw te treiteren een hek zodanig liet plaatsen dat ze niet meer hun auto naast hun eigen huis konden parkeren (ieder mens met het hart op de juiste plek ziet hier in eerste oogopslag strijdigheid met ongeschreven recht/Redelijkheid en Billijkheid)
Ook bijzonder is dat wij nog nooit hebben meegemaakt dat meester Visser een beroep op (zo nodig opzoeken) verjaring/rechtsverwerking honoreerde van iemand die daar uit zichzelf om vroeg; waaruit dus zonneklaar blijkt dat meester Visser zichzelf almachtig en ver boven de rechtzoekenden verheven vindt. Hoe creatief hij daarin is kun je zelf onderzoeken: Toen hij lang geleden nog als de rijdende rechter bekend stond, klom hij eens een ladder op om een kunstwerk bij iemand van de muur te halen wat daar al zo lang bevestigd was dat diegene dat kunstwerk middels verjaring/rechtsverwerking in eigendom verkregen had. Toen hij het echter van de muur had gestolen ('in beslag nemen' noemde hij dat) vond hij dat de bestolene nu geen eigenaar meer was, waardoor hij het kunstwerk alsnog aan 'zijn vriend' kon overhandigen.
Of wat denk je van de uitzending van 2 oktober 23 – en later nog een paar keer herhaald – 'De grens bereikt', over twee buren in de Achterhoek, Jan en Adele.
Jan had zo'n 30 jaar terug op wat naar zijn mening de erfgrens was, een hek geplaatst. Jan had zo te zien goed geboerd waardoor met zijn vermogen ook zijn trots en hebzucht tot ongekende hoogten waren opgestegen. Vandaar dat hij wilde dat het door hemzelf geplaatste hek ca. anderhalve meter in de tuin van Adele door een afzichtelijke schutting vervangen zou worden. Logisch dat Adele het daarmee niet eens was en, zonder het zelf te beseffen, Jan met art 6:2 Bw om de oren sloeg. Ook had ze een jurist geraadpleegd die, gezien de stelligheid van Adele, had gezegd dat zij zich zonder enige twijfel op eigendom door verjaring kon beroepen. Meester Visser dacht daar echter anders over; Hij vond dat, omdat men in de Achterhoek niet voldoende met elkaar praat (als je het niet gelooft kijk je het programma maar na) er geen juridische termen waren om Jan niet in het gelijk te stellen.
Het bijzondere is nog dat Meester Frank zijn 'uitspraak' baseerde op 'vaste rechtspraak'.
Dat zijn vonnissen uit het verleden die, zoals we elders al uit de doeken doen, volgens het Natuurrecht in strijd zijn met de openbare orde omdat daarover geen hoor en wederhoor is gepleegd, waarvan Meester Visser als geen ander weet dat, dat een tot nietigheid leidende doodzonde betekent.
Dat fenomeen laat zich nog het beste illustreren met het toeslagenschandaal; wat geen einde kon nemen omdat de edelachtbaren niet de capaciteiten hadden om de wissel van de vaste rechtspraak naar die van Redelijkheid en Billijkheid om te gooien.
Logisch dat de slachtoffers zowel de betreffende omroepbazen, Mr Visser (of zijn erfgenamen) c.q. die ter zake met de bananenmonarchie Nederland collaboreerden, aan de beurt zullen laten komen zodra de situatie in Conclusie een feit is.
Overigens wil je niet weten hoeveel foute rechters zich laten inspireren door beslissingen van de hoge raad, die zonder enige scrupule haar slachtoffers de grond in trapt met het smoesje van ambtsberichten waaruit hun ongelijk zou blijken. Terwijl dit frisse gezelschap als geen ander weet dat zolang het slachtoffer zich niet tegen die (waarschijnlijk niet bestaande) ambtsberichten' kan verdedigen, dit 'edelhoogachtbare' college eveneens in strijd met de goede zeden of openbare orde handelt, wat U natuurlijk als hoogverraad zal bestempelen zodra U de situatie in de Conclusie tot feit heeft verheven.
Of wat denk je van de opmerking van een denktank dat de rechter wel het maken van foto's van de verdachten mag verbieden maar niet in strijd met zijn wil een tekening die net zo duidelijk is als een foto. Waarmee men zich af kan vragen of de 'rechter' ook nog tenenkrommend dom is.
Als je corruptie intikt, zal je zien dat corruptie 19 betekenissen kan hebben, waardoor de betiteling charlatan ook maar zo betrekking op een 'rechter' kan hebben, waarmee het begrijpelijker wordt dat van een verdachte/beschuldigde geen foto maar wel een net zo duidelijke afbeelding mag worden gemaakt.
Dat de hier elders genoemde rechters X en de Haan corrupt zijn in de meest negatieve zin van het woord is evident.
De door groepsdwang ingekleurde cultuur op de werkplek kan zelfs een integere rechter rechtsblind maken. Waardoor hij zijn slachtoffer onbedoeld schuldig verklaart in plaats van hem middels een paar gerichte vragen (om zijn lijdelijkheid niet ter discussie te stellen) wegens overmacht vrij te spreken.
Hoe krachtig groepsdwang is, blijkt uit de bizarre handelingen die ontgroende studenten zonder protest uitvoeren, omdat ze als voor de dood zo bang zijn om anders buiten de groep gehouden te worden.
Kijk als voorbeeld maar naar de Belgische student Sanda Dia, die zo bang was niet mee te zullen tellen dat hij zich volkomen passief en vrijwel straffeloos liet doodmartelen. Wij zeggen vrijwel straffeloos als je dat vergelijkt met de veroordeling van Els Clottemans, waarmee een Nederlandse deskundige de kachel aanmaakt, terwijl de verzachtende omstandigheid van een crime passionele buiten beeld werd gelaten.
Kijk ook maar naar dodelijk aflopende militaire trainingen, die men niet zonder gezichts- of functieverlies weigeren kon.
Het is dan ook logisch dat het integere deel van bijvoorbeeld de belastingdienst, de misstanden binnen haar kring niet aan durft te kaarten.
Wij weten vrijwel zeker dat de meerderheid van de Burgers – lees de Maatschappij – inclusief integere rechters, scheiden zolang er nog minderjarige kinderen zijn, sowieso niet redelijk vindt. (art. 3:12 BW.)
Wanneer je als rechter binnen een cultuur werkt die gedomineerd wordt door figuren als X en C.H. De Haan (b) (zie later) zul je niet snel een echtscheiding uitspreken die niet aan hun criteria voldoet, je eigen geweten en het gestelde in 3:12 BW. ten spijt(a)
Nu de rechters en de politiek elkaar met ambtelijke en financiële onschendbaarheid hebben verwend, zijn er werkplekken ontstaan waarbinnen figuren als 'rechter' X en de Haan ongestraft de scepter zwaaien, waardoor integere rechters zich bijzonder ongemakkelijk voelen.
‘Werken onder sociale druk voelt als een pistool op je slaap’ hoorden we onlangs dan ook iemand zeggen.
De slachtoffers(a) zullen wat U betreft niets te vrezen hebben, maar de schutters(b) des te meer.
(Een werkgever die een betrouwbare karaktervaste werknemer nodig heeft, komt al een stuk verder als hij zijn vraagstelling zodanig mag inrichten dat daaruit blijkt of hij ooit voor foute groepsdruk is gezwicht; wat in de situatie onder de Conclusie zonder meer mogelijk gemaakt zal worden).
Een denktank liet weten aan de minister president en aan zijn minister van justitie gevraagd te hebben of er juridische bezwaren zijn om hen zowel strafrechtelijk als civiel aan te pakken als rechts (en plichts) opvolgers van o.a. foute leden van de prinses Irene brigade, zoals de Staat aansprakelijk bleek te zijn voor de schade aan de nabestaanden van de slachtoffers van de bekende politionele acties.
Het is logisch dat ze geen antwoord wisten te verzinnen, omdat er geen enkel juridisch bezwaar is. Wat alleen al blijkt uit het feit dat ze een limiet stelden aan de termijn waarop de andere slachtoffers genoegdoening konden vragen.
Ze denken dan wel dat ze middels een limiet van hun schulden bevrijd kunnen worden, maar dat heeft net zoveel rechtsgrond als wanneer een stel bankrovers zouden vinden dat zij 14 dagen na een overval niet meer vervolgd kunnen worden;
Of wat denk je van de uitleg van de wetgeving die er op neerkomt dat verkrachting nooit verjaard, of bewezen hoeft te worden (je niet onmiddellijk medisch laten onderzoeken is hetzelfde als het wegmaken van bewijs) terwijl aan uitlokking van verkrachting zonder uitzondering voorbij wordt gegaan. Waar Uwe Majesteit (punt 1) als Souverein van de op Redelijkheid/Billijkheid en Rechtvaardigheid gebaseerde Rechtsstaat Nederland, natuurlijk ver gaande consequenties aan zal verbinden (zie de Conclusie)
Zoals elders reeds aangetoond gaat U ook nog gebukt onder het ondraaglijke juk van het verschil tussen civiel, bestuurs en strafrecht. Wat nergens voor nodig is nu al deze drie ‘rechtsvormen’ ondergeschikt zijn aan het – tik in: fair trial beginsel, daar – tik in: - ‘internationale verdragen boven de Landelijke wetgeving’ staan. Wat in de praktijk betekent dat genoemde rechtsvormen als sinds jaar en dag vervangen zijn door fair recht.
Bijzonder is ook de bekende kwestie met gynaecoloog Jan Wildschut die buiten medeweten en schuldigheid van het Sophia ziekenhuis en rechts/plichts opvolger (lijken in de kast) Isala ziekenhuis te Zwolle, zo'n 30/40 jaar later, een geldschuld bij Isala veroorzaakt zou hebben.
Feit blijft dat de uiterste termijn van een rechtsvordering 20 jaar is, terwijl de nakomelingen zo gezond zijn als een vis, en 30/40 jaar lang een onbekommerd leven hebben geleid. Waar nog bij komt dat Sophia/Isala zich op overmacht kan beroepen zolang de wederpartij niet aan kan geven wat zij daartegen had kunnen ondernemen. Bovendien verzuimen ze ook nog om eventuele geldschade op de nabestaanden van Wildschut te verhalen.
Zoals reeds gesteld zijn niet alle rechters corrupt. Wat eruit blijkt dat ze 'de rug recht' hielden, door de makers van de Stint vrij te spreken.
Het enige wat daarop is af te dingen, is hun onvermogen om hun beslissing ook voor de Burger begrijpelijk te maken.
Zo was er toch geen kunst aan geweest om een vergelijking te maken met een Mercedes bestuurder die riep dat zijn auto geen remmen meer had.
In dat geval had een van wanten wetend rechtscollege aan het OM gevraagd of ze het niet in strijd met Rechtvaardigheid en/of Redelijkheid en Billijkheid vond om – uitgaande van vaak foute/tegenstrijdige 'experts' – wegens een foute auto meteen maar de directie van het hele Mercedes concern achter de tralies te zetten......
Veronderstel ook eens dat het Europese journaille net zo moedig is als haar Amerikaanse collega's, door met het zelfde elan de fabricagefouten van de Europese Tesla's van de daken te schreeuwen. Een volger droomde ervan dat Trump – even niet wetend waar hij anders met zijn geldingsdrang naar toe moet – een paar vliegdekschepen de Noordzee op stuurde om Ursula von der Leyen op te halen, om haar dezelfde weg als Maduro te laten gaan. Dan maakt U iets meer kans op een EU baas die niet aan de leiband van de geldhaaien/milieuterroristen loopt maar die Redelijkheid en (tik in) Rechtvaardigheid, in zijn/haar vaandel voert.